عادت كرده ايم وقتي زير فشار و تيغ حذف مي رويم، نق و غر را سرمان خودمان خرج كنيم. روي ديگر خودسانسوري است كه جامعه خبري و روزنامه نگار ايران با آن دست به گريبان است مثل همين توقيف شرق كه بعد از ابراز تاسف، بسيار گفته شد كه دوستان شرقي بايد بيشتر مراقبت مي كردند كه من اصلا نفهميدم از چي مراقبت مي كردند از اينكه يك نويسنده خارج از هويت هاي ديگرش فقط در مورد ادبيات و زبان صحبت كند كه به ظاهر نبايد مي كرد. يعني همان دايره حذف كه ديگران بر ما تنگ مي كنند ما .بر ديگران تنگ  تر كنيم . واقعا اين چه استدلالي است؟ بعضي از دوستان از اين كار شرق به عنوان گاف ياد كردند بعضي ها هم اصلا منكر شخصيت ادبي ساقي قهرمان شدند و قس عليهذا....

من هيچ يك از آثار ساقي قهرمان را نخواندم و تا قبل از اين هم فقط فكر كنم دوباري اسمش را شنيده بودم ولي بدون شك براي صفحه ادبيات شرق به عنوان يك سوژه مطرح بوده كه سراغش رفته و چون من مانند بسياري ديگر تخصصي در ادبيات ندارم به انتخاب دوستانم احترام مي گذارم و مطلب را خواندني مي دانم (اگر چيزي البته بفهمم). ولي اصلا فكر نمي كنم اين كار يك اشتباه بود. پذيرش اشتباه يعني مشروعيت سانسور. اگر شرق به اين دليل تعطيل نمي شد به دليل ديگر به محاق توقيف مي رفت. شكي ندارم. انتخابات است و خضرات محتاج تداوم مجلس اصولگرايي شان هستند. و اين مشخص است.

 نمي دانم چرا عادت كرده ايم به غرولندهاي خاله زنكي . جالب اينجاست تا قبل از تعطيلي ،بسياري ميگفتند شرق سقوط كرده،مرتضوي دفتر زده درشرق ،چرا رحمانيان اينهمه كرنش و تعظيم مي كند و از اين حرف ها.............. حالا امروز هي مي گيم بابا حواستان كجا بود؟ گاف دادين ، از شرقي ها اين سوتي بعيد بود....