از دعوت گريزي نيست

كادرها اكثرا بسته اند، چهره هاي زنان با جزئيات كامل صورت ديده مي شوند، طوري كه بعضي وقتها چشم خسته مي شود از اين همه نزديكي. حاتمي كيا در دعوت، از اتفاق محوري يك كم تاكيد مي كنم يك كم فاصله گرفته و خواسته كه به بازيگر و انسان كمي نزديك شود. ولي اين نزديكي از مرزهاي قرمزش عبور نكرده است. او هنوز براي انسان آنچنان محوريت قائل نيست كه تقدير خود را بدست گيرد. داستان در خصوص زنهايي است كه ناخواسته باردار شده اند و به سقط جنين يا فكر مي كنند يا امتناع. از اين بارداري خود نيز مطلع نيستند. با يك تلفن خبردارمي شوند كه باردارند. فيلم از آنجا كه گرفتاري زنان را گزارش مي كند قابل تحسين است، روايت ها جالب است و بديع. اما وقتي فيلم ساز قصاوت مي كند در همان وادي سنت و تقدير مي افتد. روايت حاتمي كيا در دعوت اينگونه است كه يك انسان به اين دنيا دعوت شده است و گريزي از اين دعوت نيست.

حاتمي كيا به زن نزديك شده، تغيير ژانر داده سينماي اجتماعي را مورد توجه قرار داده است اما هنوز يك تقديرگراست. و در دعوت به ظرافت سقط جنين را تقبيح مي كند. البته نه از آن رو كه مثلا گويندگان صريح و پرقدرت سنت مي گويند و با زور و درفش آن را نه تقبيح كه ممنوع مي دانند، نه از آنرو. او با لطافت توضيح مي دهد كه اي پدر و مادر محترم شما با هم اين كودك را به اين دنيا دعوت كرده ايد و اين دعوت ديگه در ليست مقدرات الهي قرار گرفته است و گريزي از آن نيست پس به بيراهه نرويد كه نمي توانيد از اين سرنوشت فرار كنيد . البته از اينكه حاتمي كيا نمي گويد. سقط جنين قتل نفس است و يك انسان را نابود مي كنيد و قس عليهذا ظاهرا بايد تقدير و تشكر كرد.

 او به زن و مساله زن نزديك شده اما همان عينك سنت را به چشم مي زند و همان روايت را در كوكي ديگر ساز مي كند اما صدا همان است و آهنگ همان.از نظر او زن حق استقلال تن وبدن خود را ندارد. انسانها در دعوت بازيگران ناخواسته يك بازي هستند كه نقششان و كار ويژه شان تمام توسط آن ديگري كه در بالا نشسته، نوشته مي شود و از آن گريزي نيست.

احمدي نژاد چگونه است؟

نقض حقوق بشر در كشور به راحتي توسط احمدي‌نژاد انكار مي‌شود. از او انتظار باور به حقوق بشر ، انتظار فراسوي ابرهاست اما حداقل مي‌توان دروغ نگفت و براي توجيه از همان كليشه تفاوت حقوق بشر در اسلام وغرب سخن به ميان آورد، اما او همه چيز را انكار مي‌كند. اعدام‌ها ، دستگيري‌ها ، نارضايتي‌ها همه را انكار مي‌كند، آيا احمدي‌نژاد واقعيت‌ها را نمي‌بيند؟ آيا او رئيس دولتي است كه فقط گزارش‌هاي مورد پسند به او مي‌رسد و كاتبان و ديوانيان قبل از او آنچه را كه نبايد خوانده‌شود را اديت مي‌كنند؟ آيا احمدي‌نژاد اينگونه است؟

طبق يك اعتقاد در نظريه ولايت فقيه، حفظ حكومت اسلامي از اعم واجبات است. طبق اين باور حتي مي‌توان براي حفظ كيان نظام اسلامي اصل توحيد را نيز ناديده گرفت و واجباتي مثل نماز و حج را معطل كرد، به اين سياق بسياري از رفتار و امور را مي‌توان با فرض حفظ نظام انجام داد، احمدي‌نژاد و طيفي كه به قدرت رسيده‌اند از باورمندان اين نظريه هستند، حال وارونه جلوه دادن حقايق و واقعيت ها آيا از نظر دولت و اطرافيانش براي حفظ نظام و كيان حكومت است؟ اگر چنين است مثلا مي‌توان گفت كساني چون مظاهري، پورمحمدي، دانش جعفري كه روزي وزير و مدير همين دولت بودند از اين نظريه كوتاه آمدند كه افشاگري كردند و پرده برانداختند يا اينكه از نظر آنها در زمان حضور در قدرت ، حفظ آبروي دولت حفظ آبروي نظام بود و پس از آنكه از قدرت بيرون شدند بي خيال اين مساله شدند. و آيا امروز كه احمدي‌نژاد روايتي متفاوت از وقايع را ساز مي‌كند آيا او اينگونه است؟

بسياري بر اين اعتقادند كه احمدي‌نژاد قدرت و شهرت را تمام و كمال مي‌خواهد. او هيچ چيز را نه تقسيم مي‌كند نه كمتر از بيشتر مي‌خواهد. تمام دولت بايد او باشد. در همه جا اگر خودش نيز حضور ندارد بايد چشمان او حضور داشته باشند. جمع جبري قدرت تمام وزرا در كابينه به نصف قدرت رئيس هم منتهي نمي شود. اين هم كه هر چند وقت يكبار يك اظهار نظر جنجالي چه در سياست خارجي چه در سياست داخلي مي كند نه از سر باور كه از سر نياز به شهرت و در افواه بودن است.بسياري باور ندارند احمدي نژاد اصلا از كم و كيف وقايعي چون آشوئيتس با خبر باشد، فقط صرف نياز به يك جنجال بين المللي او را وارد به حوزه انكار هولاكاست كرد. و باز اين پرسش كه آيا احمدي نژاد اينگونه است؟

همچنين اين اعتقاد وجود دارد كه احمدي نژاد از خود اراده ندارد و فقط مجري اوامر است هر آنچه از او مي خواهند انجام مي دهد اين تذبذب و اين روحيه انكار هم از آن ناشي مي شود كه هر روز چيز تازه اي به او ابلاغ مي شود. همچنين اين تحليل معتقد است دولت احمدي نژاد حائل بخش غير انتخابي حكومت شده است. و باز اينكه آيا واقعا احمدي نژاد اينگونه است؟

واقعا احمدي نژاد چگونه است؟ اين سوال براي من اين روزها مهم شده است چرا كه معتقدم بدون تحليل روشن از او و جريانش ، حركت هاي سياسي چرا براي به چالش كشيدن قدرت چه براي كسب آن،  دچار پرت نيرو و امكانات مي شود.

این دو مطلب را در کارگزارن واعتماد ملی نوشتم.
کنسولهای نفتی رئیس جمهور
حمایت تریبونی