ََاينكه تقريبا هر سال بايد به اين پرسش پاسخ دهيم كه در اين انتخابات مثلا شوراها يا َمجلس يا رياست جمهوري شركت مي‌كني يا نه؟ بنظرم از يك نوع فلاكت و رخوت ادواري‌ ما حكايت دارد. چرا كه شركت در انتخابات كه سئوال ندارد. انتخابات جز اولين‌ هاي فصول حقوق شهروندي است و شركت در آن جز اختيارات مردم است مي‌توانند شركت جويند مختارند نجويند. اينگونه سئوال‌ها نوعي دخالت و سرك‌كشي به حوزه خصوصي افراد است كه بماند. و تاسف اينكه هر ساله حداقل در اين وبلاگستان گريبان خيلي‌ها را مي‌گيرد و حتما بايد بگويي آري و با كلي توضيح كه چرا؟ يا بگويي نه بازهم با كلي تشريح كه چرا؟ بگذريم...

اين مطلب را براي كارگزاران نوشتم اما تمام واژهاي تحريم شده است اقدام هاي شوراي امنيت.اين هم از لطف دوستان.چند خطي هم حذف.

تحريم در طول دو دهه گذشته پارادايمي جدي و پر چالش براي صنعت نفت كشور بوده است. چه دستورهاي اجرايي بيل كلينتون در لغو قرارداد شركت كونكو براي توسعه ميدان سيري و منع سرمايه‌گذاري شركت‌هاي آمريكايي در صنعت نفت و چه قانون فرامرزي داماتو، مسايل و مخاطراتي در نفت ايران بوجود آورد كه محور ثابت بسياري از روزها و جلسات و مذاكرات مردان نفتي ايران شد. و اين روزها كشور در معرض تحريم‌هاي سازمان ملل است كه گام به گام و قطعنامه به قطعنامه به حوزه نفت نزديك مي‌شود. هم اكنون نيز با تاثيرات رواني دو قطعنامه شوراي امنيت، فضاي براي توسعه و بالندگي صنعت نفت بسيار محدود و تنگ شده است. چه بسياري از شركت‌هاي اروپايي كه ...