امروز براي گزارش يك ايران انرژي  دنبال يك عكس از احمدي نژاد مي گشتم. مضمون گزارش ترديد رئيس دولت در بين گزينه هاي مختلف براي تغيير وزير نفت بود. طبق كليشه رايج انتخاب عكس، دنبال عكسي بودم كه وي را در حال تفكر و انديشه نشان دهد تا عكس با مضمون گزارش همخواني داشته باشد. عكسي كه هر شخصيت سياسي معمولا چند تايي دارد و به راحتي قابل دسترسي است. اما در 20 صفحه اي كه موتور جستجوي گوگل برايم باز كرد و چند صفحه اي كه «فارس» و «مهر» و «آفتاب» زحمت كشيدند، چنين عكسي يافت نشد.

گويي نه آنكه اين جقل سربازان انگليسي تا ديروز متجاوز بودند،ونه آنكه  اين ملوانان جيمز باندهاي پوشالي بودند كه مقهور صلابت نظام مقدس شده بودند چون اسيران جنگي خونين.

گويي نه آنكه آدمك هاي جامعه مدني ساختگي حكومت كه هرازگاهي از غار به بيرون آورده مي شوند جلوي ديوارهاي سفارت انگليس چنين و چنان خواسته بودند و خط و خطوط هايي كشيده بودند كه اگر كوتاه بيائيد چنين و اگر آزاد شوند و اعدام نشوند چنان. و قصه قديمي باغ قلهك و اين حرف ها.

و گويي نه آنكه قرار بود اين نو سربازان بچه سال در دادگاه محاكمه شوند تا مشتي باشد در ميان خروارها مشت ديگر، هم بر دهان استكبار و هم بر پوزه روباه پير. همه اين نمايش ها در مقابل نمايش برزگ شومن سلحشور هيچ نبود.

خيمه مصاحبه اي به پا مي شود در ميان مصاحبه، دكتر(!!) ياد شعارهاي انتخاباتي اش، رافت اسلامي و مهرورزي مي افتد (چه آنكه در رفتارهاي داخلي اش اصلا دستمايه مناسبي نيست) و ياد غرغرهايي مي افتد كه بر سرش هوار مي شود كه مهرورزي ات كو؟ رافت محبتت اينگونه است؟ و با خود مي گويد چه بهتر حالا كه آقاي بلر هم 48 ساعت وقت براي حل مسالمت آميز تعيين كرده  و شب عيد هم است اين عزيزان انگليسي آزاد شوند و براي جلوگيري از رخ نمايي شكست مفتضحانه، امكان گفت و گو و شوخي و خنده ملوانان با رئيس دولت فراهم مي شود. واينگونه است زيبايي رافت اسلامي نمايش داده شود.

و هيچ هم به چشم نمي آيد كه اتفاقا حكم علي فرحبخش به اتهام آنهم جاسوسي درست شب عيد صادر شد و باز هم اتفاقا روز آخر عيد بود كه پنج تن از فعالين جنبش زنان را بعلت تلاش مسالمت آميز براي تغيير دستگير كردند و دو نفر راهي اوين شدند. رافت و مهرورزي فقط دو سال يكبار به ياد دكتر مي افتد، آنهم براي ديگران.عيدي دكتر هم براي انگلوساكسونها.